Οι ωτίτιδες αποτελούν από τις πιο συχνές λοιμώξεις του ακουστικού συστήματος και διακρίνονται ανάλογα με το σημείο του αυτιού που προσβάλλουν. Η εξωτερική ωτίτιδα (γνωστή και ως “αυτί του κολυμβητή”) αφορά τον πόρο του αυτιού και εκδηλώνεται συχνά το καλοκαίρι με έντονο πόνο και οίδημα. Η οξεία μέση ωτίτιδα αναπτύσσεται πίσω από το τύμπανο, είναι ιδιαίτερα συχνή στα παιδιά μετά από κρυολόγημα και προκαλεί αίσθημα πίεσης, πυρετό ή και συλλογή υγρού. Σε περιπτώσεις που η φλεγμονή επιμένει, μπορεί να μεταπέσει σε χρόνια ωτίτιδα, η οποία συχνά συνοδεύεται από διάτρηση (ρήξη) της τυμπανικής μεμβράνης και χρήζει εξειδικευμένης ΩΡΛ παρακολούθησης ή χειρουργικής αποκατάστασης (τυμπανοπλαστική).
Η απώλεια ακοής μπορεί να εμφανιστεί σταδιακά ή αιφνίδια και επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα ζωής και την επικοινωνία. Η βαρηκοια χωρίζεται σε δύο βασικούς τύπους: την βαρηκοΐα αγωγης, η οποία οφείλεται στην αδυναμία μεταφοράς του ήχου(όπως συσσώρευση κυψελίδας, υγρό στο αυτί ή ωτοσκλήρυνση), και τη νευροαισθητήρια βαρηκοΐα, που προκαλείται από βλάβη στα κύτταρα του έσω ωτός ή του ακουστικού νεύρου (λόγω ηλικίας/πρεσβυακουσία, έκθεσης σε θόρυβο ή κληρονομικότητας). Η ΩΡΛ προσέγγιση περιλαμβάνει πλήρη ακουολογικό έλεγχο (ακουόγραμμα, τυμπανόγραμμα) με σκοπό την επιλογή της καταλληλότερης λύσης, η οποία μπορεί να κυμαίνεται από φαρμακευτική αγωγή και χρήση ψηφιακών ακουστικών βαρηκοΐας, έως εξειδικευμένες χειρουργικές επεμβάσεις.
Οι εμβοές δεν αποτελούν αυτόνομη πάθηση, αλλά σύμπτωμα που περιγράφεται ως αντίληψη ήχων (σφύριγμα, βουητό, φυσίξιμο ή παλμοί) στο ένα ή και στα δύο αυτιά, χωρίς να υπάρχει εξωτερική πηγή ήχου. Μπορεί να είναι συνεχείς ή σφύζουσες και συχνά συνδέονται με απώλεια ακοής, ακουστικό τραύμα, παθήσεις του κυκλοφορικού συστήματος, έντονο στρες ή προβλήματα στην κροταφογναθική διάρθρωση. Η διαγνωστική διερεύνηση των εμβοών είναι απαραίτητη για τον αποκλεισμό οργανικών αιτίων. Αν και η οριστική εξάλειψή τους αποτελεί πρόκληση, σήμερα υπάρχουν εξαιρετικά αποτελεσματικές μέθοδοι διαχείρισης, όπως η θεραπεία επανεκπαίδευσης εμβοών (TRT), η χρήση ειδικών ακουστικών συσκευών κάλυψης ήχων και η συμβουλευτική υποστήριξη.
Ο ίλιγγος είναι η ψευδής αίσθηση ότι ο ασθενής ή το περιβάλλον του περιστρέφεται, και αποτελεί το κύριο σύμπτωμα των διαταραχών του αιθουσαίου συστήματος (του οργάνου της ισορροπίας στο έσω αυτί). Διαφέρει από την απλή ζάλη ή την αστάθεια, καθώς συχνά συνοδεύεται από ναυτία, έμετο και τάση πτώσης. Η συχνότερη μορφή του είναι ο Καλοήθης Παροξυσμικός Ίλιγγος Θέσης (BPPV), ο οποίος εκλύεται με απότομες κινήσεις του κεφαλιού και αντιμετωπίζεται άμεσα στο ιατρείο με ειδικούς θεραπευτικούς χειρισμούς επανατοποθέτησης των “κρυστάλλων” (ωτοκονία). Άλλες σημαντικές αιτίες περιλαμβάνουν την αιθουσαία νευρωνίτιδα ή νευρίτιδα (φλεγμονή του νεύρου) και τη νόσο Meniere. Η έγκαιρη ΩΡΛ διάγνωση και ο σχεδιασμός ενός προγράμματος αιθουσαίας αποκατάστασης βοηθούν τον ασθενή να ανακτήσει πλήρως την ισορροπία του.